![]() |
“Víctor Bevch” VAIVÉN |
Mihia
lotu gabe hitz egin nahi du antzezlan honek gure aurreiritziez. Bost
pertsona arrunt, zu edo ni bezalakoak. Egun batez, bat “bestea”
bihurtzen da, desberdina, eta dena aldatzen da. Obrak ez du hitz egiten
gizaki arraro, faxista, xenofoboez, gizartean gutxiengoa direnez, gehiengoaz
baizik: arrazista, homofobo edo sexista direla inola ere onartuko ez
luketenez. Gutako edonor identifikatuko ginateke halakoekin. Egunerokotasunetik
heltzen zaio historia honi, eta gure amen, auzokoen, ingurukoen, ezagunaren
komikotasun gazi-gezatik
La obra habla sin pelos en la lengua de los prejuicios. Cinco personas corrientes, como tú y como yo. Pero un día la vida cambia y uno se convierte en “el otro”, en el distinto y el mundo da la vuelta como un calcetín... No se habla de seres humanos extraños, de fascistas, xenófobos o de personas que forman una minoría en nuestra sociedad, sino de la mayoría, de personas que se dejarían arrancar la piel a tiras antes que reconocer que son racistas, homófobas o sexistas. Personas con las que cualquiera nos podríamos sentir identificados. La historia se aborda con cotidianeidad y, sobre todo, con esa comicidad algo agridulce que rodea a nuestras madres, a nuestros vecinos, a nuestro entorno, a lo conocido. |
|
|
|
|