Llopis, La teta calva

Ikusi Google Maps-en Sarreren salmenta

Gaztelaniaz

Zergatik belarriratzen zaigu hobeto Alabama Araba baino? Zergatik? Llopis oso amerikar sentitzen da. Iparramerikar. Onenetarikoa. Hanburgesak jaten ditu. Hanburgesak pertsonak bezala gustatzen zaizkio, gutxi eginak. Llopisek besteen bizitza bizi du. Edo beste bat izanez bizi du berea. Zineak, amerikar amets ustelak eta haurtzarotik zaborra irensteak bihurtu dute Llopis kale-kantoietako izaki, arnasa ahal bezala hartzen duena, hutsaren peskizan dabilena, arruntak direnen pila arrunt horren gainera igotzen dena. Pertsonaia bakartu bat, hiri bakartuz eta bizitza bakartuz inguratua. Planeta honetatik alde egitea amesten duen norbait, orain iragaitzaz baita bertan. Llopis valentziar gizotso bat da. Ilargi enigmatiko bat, likantropo-kutsuko abizen bat. Llopisentzat, hiriek jugular-usaina dute. Llopisentzat, gidatzen ikasteko lekuak dira aparkalekuak , hutsik daudenean. Llopis norbait izan nahi zuen baten historia da.

Estreinaldia Euskal Herrian.

Oharra : 2016 Gunea

Testua, zuzendaritza, antzezpena, eszenografia eta argiztapena: Xavo Giménez Soinuaren diseinua: Lukas Lemann Argazkiak eta komunikabideak: Iaia Cárdenas Ilustrazioa: Julia Valencia Produkzioa: La Teta Calva Banaketa: a+ Soluciones Culturales.